Chryzantemy, Podkarpacie, browar, wóda i K2

Gdy dramatu świątecznego nastąpił kres, a pogoda za oknami bardziej przypominała wczesną wiosnę niż standardową grudniową zadymkę i mróz, grzechem było by nie pomacać kamienia.

Szybka lustracja akceptowalnych, dla biednej, wspinaczkowej kieszeni, opcji wycieczki:
- Adamów/Kamień - znane do zarzygu
- Jura - niby spoko, ale uchwyty troszkę małe
- Dacza Muppeta - zbyt daleko
- Ciężki/Muchówki/Borzęta - jakoś bez entuzjazmu

Zostają dawno nie odwiedzane Prządeczki. Odbieramy więc magiczną Volvinę Kalora od czarodzieja, który w sobie tylko znany sposób przywrócił jej funkcjonalność i ruszamy na Podkarpacie.

Przez "lekki" poślizg docieramy w skałkę dość późno, ale przy romantycznym zachodzie słońca i czołóweczkach ciśniemy łatwe klasyki na rozruch. Po wspinaniu zahaczamy o magazyn zaopatrzenia w Korczynie i uzbrojeni w browarki szukamy noclegu. W zielonym domku przy XII stacji Drogi Krzyżowej wita nas bukiet chryzantem i niedopita przez poprzedników flaszka wódki. Gospodarz ceduje na nas zaszczyt jej dopicia (nie korzystamy). Wieczorem zmagamy się ze śniegiem i lodem podczas prób zdobycia K2.

Kolejne dwa dni mijają nam na alpinizmie nieskopiennym na Strzelnicy. Spotykamy tam kilka podkarpackich znakomitości ze słynnym Słabym Adamem i Grubym Jackiem na czele. Kalor zdradza swoje ideały i po raz pierwszy od lat przywiązuje się do liny. Owocuje to przejściem RP drogi "Seksmisja" VI.4. To pierwsza tak trudna droga poprowadzona przez Kalora od niepamiętnych czasów, a fakt ów powoduje, że otoczony zostaje kręgiem pogardy ze strony wszystkich zatwardziałych, kotłownianych bulderowców.

Gruby Jacek podczas prób na drodze "Podstawowy Kurs Języka" VI.6

Chryzantemy, Podkarpacie, browar, wóda i K2

Profesorsko

Profesor doktor habilitowany Krzysiek G.

Miejmy nadzieję, że teraz znajdzie się czas, by zacząć wspinać się na nowo.

Gratulacje !

Z cyklu "Zrzędliwe matki na skale"

Olga na drodze "Płomień i Bat" VI.5+ na zakrzówkowym Freneyu.

I na koniec refleksja natury filozoficznej: Młode matki powinny w domu siedzieć i dziećmi się zajmować, a nie zatruwać innym życie (haha).

Z cyklu "Dziewczęta na szczycie" cz. 2

Weronika na "Nitach" VI.4 na krakowskim Zakrzówku

Z cyklu "Dziewczęta na szczycie" cz. 1

Asia na "Fałszywym Proroku" VI.6 na Pochylcu

Kabanos po bydgosku ...

 ... czyli starszy pan w kapeluszu na koncercie. 

[zdjęcie ukradzione z bloga vSpectrum]

Z cyklu "My love - Frankenjura", część 2.

Jeszcze mała porcyjka zdjęć z sierpniowego wyjazdu na Franken zrobionych przeze mnie i "Sorka Rozporka". 

  

One love

Podrzędny serwis sprzedający koszuli, niegdyś czołowy portal wspinaczkowy, tym razem zaprezentował takie oto cudaczne przypinki. 

Idiotencamera ...

... czyli Jacek Trzemżalski na niewysokich urwiskach Nielepic. 

Wtorkowa pogoda nad tonącym i tak na co dzień w smogu Krakowie nie zachęcała do wycieczek na wspinanie. Sympatyczna towarzyszka zakrzówkowych prób pokonania przerażającej ściany Freneja i niedoszła wspinaczkowa gwiazda modelingu, poświęcała się tego dnia edukacji ku chwale Narodu i pożytkowi przyszłych pokoleń. W związku z tym nie pozostawało nic innego jak pozwiedzać nigdy nie odwiedzone rejony z darem od redaktora Nowaka, w postaci przewodnika po Bramie Krakowskiej i Grabie Tenczyńskim, w ręku. 

Po wycieczce do urokliwej Doliny Wrzosy Czerwona Rakieta wyniosła mnie na drugą stronę Grabu do Nielepic (felgi po przejeździe przez las nieopodal Tencznyka do prostowania), gdzie udało mi się przyłapać znanego wandala skalnego Jacka Te podczas bulderingu z liną. Jacek, jak przystało na narcyza, groźbami i biciem zmusił mnie do uwiecznienia jego skalnych poczynań. Na nic zdały się tłumaczenia, że fotokamera została w Krakowie (nic nie zapowiadało, że wyjdzie słońce, a zrobiło się cudnie). Dostałem do ręki Nikona z poleceniem wdrapania się na skałkę. 

Można by pomyśleć, że Nikon to Nikon, ale ten był jakiś wyjątkowo mizerny. Gdyby włożyć go do brustaszy w marynarce, pewnie nie było by go widać. No cóż ... w końcu aparat nie stanie na drodze mojemu wybitnemu talentowi. 

W "uprzęży" z kawałka obciętej liny i ekspresem wdrapałem się jakimś parchem do połowy urwiska (czyli jakiś metr nad ziemię), a pan Jacek rozpoczął alpinizm. Zastanawiając się o czym myśli procesor aparatu waliłem fotki na oślep z wyciągniętej ręki. Kiedy kawałek sznura na dupie odciął mi już całkowicie dopływ krwi, a Jajo płakał z bólu trzeszczących na fakerach palców zleźliśmy na dół (czyli metr). 

Koniec końców wyszło całkiem nieźle. Tak, tak. To talent. 

Jacek na i pod swoją drogą "Narodowe Siły Zbrojne" VI.?, Nielepice

[Nikon P300 - prawie jak D300]

Panie na Dupie Słonia

Czyli raz kolorowo, a drugi raz też kolorowo (było początkowo czarno-biało, ale mi się odwidziało) z czasów, gdy liście były jeszcze zielone.

Wspinają się: Karolina po "Obywatelu Scurvy Wprost" i Weronika po "Lewym Meningitisie". 

Z cyklu "W kapeluszu"

W panamie zawsze stylowo, tym razem na duposłoniowym klasyku "Mędrcy w Tralfamandrii" VI.4+

[fot. Śruba]

Z cyklu "Frankenjura Urlaub Extreme"

Śruba na frankenjurajskim klasyku "Dany DeVito" na jednym z urwisk Schlossbergu. Droga niezwykle eksponowana, z ekstremalnymi przechwytami po mikrochwytach w masywnym przewieszeniu. Seba Schwertner nie mógł wyjść z podziwu i z uznaniem dopytywał się skąd przyjechaliśmy, by zaprezentować prawdziwą MOC.

Z cyklu "Dziewczęta w turkusowych spodniach" cz. 2

Tym razem w turkusowych spodniach po Pochylcu wspina się Karolina

Z cyklu "Dziewczęta w turkusowych spodniach"

W turkusowych spodniach po Pochylcu wspina się Kasia. 

Z cyklu "My love - Frankenjura" ...

... czyli w kapeluszu panama zawsze stylowo.

[fot. Śruba]

Z cyklu "Zamki Polskie"